[vBB]

ODMIANA - jedna z trzech cech czcionki. Jest to modyfikacja czcionki poprzez zmianę jej grubości, pochylenia, szerokości.

Polskie normy odmiany:

• ze względu na grubość kresek: bardzo cienkie, cienkie, zwykłe, półgrube, grube, bardzo grube

• ze względu na szerokość znaków: bardzo wąskie, wąskie, normalne, szerokie, bardzo szerokie

• ze względu na pochylenie znaków: proste, pochyłe w prawo, pochyłe w lewo

Anglojęzyczne oznaczenia:

• Black – grubszy od Heavy.

• Bold – font pogrubiony, półgruby (nie gruby, bo ten jest Extra Bold).

• Condensed – font ściśnięty.

• Cursive – równorzędnie do Italic

• Elongated – font wydłużony w pionie. Wysokość oczywiście jak każdego innego fontu, nazwę należałoby raczej traktować jak podobną do Compressed.

• Extended – font szerszy od podstawowego.

• Heavy – grubszy ("cięższy") od Bold, ale lżejszy od Extra Bold.

• Italic – italik, kursywa, czyli font pochylony w prawo.

• Light – lekki, cieńszy od kroju podstawowego.

• Medium – lekko pogrubiony (ale zdarza się, że jest to nazwa kroju podstawowego).

• Outline – składający się z samego obrysu (konturu).

• Oblique – font pochylony, zazwyczaj słabiej od Italic. Prawidłowo nazwa ta stosowana powinna być wobec fontu, który w swojej podstawowej postaci ma wygląd lekko pochylony.

• Regular – font, który w kroju podstawowym wygląda inaczej niż można by zakładać, np. zbyt gruby, jak na typowy krój podstawowy.

• Roman – podstawowa odmiana fontu, często ta odmiana zawiera tylko nazwę, bez dopisku "Roman".

• Rounded – font o zaokrąglonych końcach kresek.

• Thin – krój jeszcze cieńszy niż Light.

oraz inne np.: Alternate, Book, Expanded, Gothic, Modern, Narrow, Script, SmallCap, Typefaced.



Istnieją także inne odmiany – mające w swoich nazwach dodatkowe określenia, np.

• Semi Condensed – lekko ściśnięty

• Semi Bold – lekko pogrubiony

• Extra Black – bardzo gruby

• Ultra Italic – mocno pochylony

Odmiany mogą mieć nazwy składające się z nazw kilku odmian i mamy wtedy do czynienia z nową, kolejną odmianą. Np.:

• Italic

• Bold

• Bold Italic

Ale nazwy mogą być jeszcze dłuższe, np.

• Light Condensed Italic

• Ultra Black Extended

KRÓJ - druga z trzech cecha czcionki. Jest to charakterystyczny obraz kompletu znaków o jednolitych cechach graficznych: stylu, rytmie, proporcji, układzie lub kształcie szeryfów, czytelności itp.


Rodzaje krojów:

• jednoelementowe (pismo linearne) - wszystkie kroje pisma, w których litery i wszystkie pozostałe znaki są zbudowane z kresek tej samej szerokości (czyli grubości)

• dwuelementowe - kreski tworzące znaki mogą się różnić grubością, np. wszystkie pionowe są innej grubości niż poziome, lub też gdy szerokość tych kresek zmienia się dowolnie

• szeryfowe - szeryfy to ozdobne, krótkie kreski stosowane w wielu krojach pisma do zwiększenia dekoracyjności danego fontu. Najczęściej są to poziome kreski będące stopkami liter, ale mogą występować również w innych miejscach znaków. Jeżeli dany font został zaprojektowany z wykorzystaniem szeryfów, to są one konsekwentnie stosowane w całym zestawie znaków pisarskich danego fontu, a w szczególności leżą one we wszystkich znakach na tej samej linii.

• bezszeryfowe - fonty nie mające szeryfów

STOPIEŃ - trzecia i ostatnia cecha czcionki, oznaczająca jej wysokość w punktach typograficznych. Inaczej mówiąc jest to odległość między dolną krawędzią takich liter jak y, p itp. a górną krawędzią wielkich liter, w przypadku polskich znaków będą to litery Ń, Ć itp. Odległość jest tak zrobiona, aby przy pisaniu daną czcionką wersy liter nie nachodziły na siebie.